Komt er een plasje? Zonder haast leren op het potje te gaan
Beer heeft het potje al geprobeerd, maar je kind wil liever terug naar de trein. Hoe merk je dat het klaar is voor de volgende stap?
Stel je voor dat het potje al een week in de badkamer staat. Beer heeft er het vaakst op gezeten. Eén keer was het een garage voor twee speelgoedauto's. Vandaag houdt je kind midden in het spelen stil, kijkt naar de broek en zegt: ‘Ik ben aan het plassen.’
Jij haalt het potje. Tegen de tijd dat jullie daar zijn, gaat het alleen nog om de blauwe wagon. Je kind gaat heel even zitten en staat weer op. De blauwe wagon rijdt volgens dienstregeling. Jij zit op de badkamervloer met een droge broek in de hand en vraagt je af of dit telt als oefenen. Als heen en weer lopen tussen de kamers telt het in elk geval.
In het verhaal merkt het kind eerst dat het lichaam een seintje geeft. Het zit even en krijgt hulp bij de volgende stappen. Thuis kunnen jullie dat ook proberen en de trein daarna weer op de rails zetten. De adviezen over zindelijk worden staan aan het eind.
Let op het seintje
Een kind merkt misschien dat de luier nat is, zoekt een rustig plekje om te poepen of vertelt het af en toe van tevoren. Het helpt als je kind stevig kan zitten, een eenvoudige vraag begrijpt en een broek draagt die makkelijk uitgaat. Die dingen kunnen op verschillende momenten samenkomen. Vaak valt het ene je veel eerder op dan het andere. Soms zie je het seintje voordat je kind er woorden voor heeft. Benoem wat je ziet en vraag of het wil proberen. Als het nee zegt, laat het potje dan staan voor een volgende keer. Later kunnen jullie het nog eens proberen, misschien als de trein op het station staat.
Als je kind zegt: ‘Ik ben aan het plassen’, kun je antwoorden: ‘Je merkte dat er een plasje kwam.’ Misschien vertelt het je de volgende keer iets eerder. Kies een rustig moment om te beginnen. Op een ochtend waarop de bus eraan komt en jij je sleutels nog zoekt, is er weinig tijd voor een schone broek en een dweil.
Houd het kort en comfortabel
Probeer het na het wakker worden of als je kind aangeeft dat het moet. Op het potje moeten de voeten de grond raken. Op een grote wc kunnen een verkleiner en een stevig opstapje helpen, zodat de voeten steun hebben. Je kind kan eerst met kleren aan gaan zitten. Vraag of het even wil zitten. Wil het opstaan, rond de poging dan af en probeer het een andere keer.
Zeg wat je hebt opgemerkt. ‘Je zei het, en we zijn hier samen naartoe gekomen.’ Als er niets komt, kunnen jullie alsnog afronden, aankleden en handen wassen. Een tweejarige heeft misschien nog flink wat hulp nodig met de broek en met afvegen. Een ouder kind kan kiezen welk deel het zelf doet, terwijl jij helpt en controleert of alles schoon is.
Bij een ongelukje moet er even iets schoon
‘Je broek is nat. Ik pak een droge.’ Dat is genoeg als er af en toe iets misgaat. Als proberen telkens op strijd uitloopt, neem dan pauze en pak het weer op als je kind er meer voor openstaat. 's Nachts droog blijven is een aparte stap die vaak later komt. Een goede dag op het potje zegt weinig over wat er midden in de nacht gebeurt.
Harde of pijnlijke ontlasting en vaak ophouden kunnen het leren moeilijk maken. Vraag hulp aan een zorgverlener van je kind als het blijft gebeuren of je kind de wc ontwijkt omdat het pijn doet. Hoe eerder je dat patroon ziet, hoe eerder je kunt bespreken wat naar de wc gaan prettiger maakt.
Wat je mee kunt nemen
Bronnen, als je meer wilt lezen
Deze onderzoeken en professionele bronnen vormen de basis voor dit artikel.
- Canadian Paediatric Society – Toilet learning
- Raising Children Network (Australia) – Toilet training
- NHS – Constipation in children
De gelinkte bronnen zijn in het Engels.
Ken je iemand die hier iets aan kan hebben?
Stuur het door naar een andere ouder. Een beetje steun kan verschil maken.

