Terug naar de artikelen
LEVEN MET KLEINTJES

Stop, dat deed pijn! Wat als spelen in duwen verandert?

De bal is weggerold, twee kinderen huilen en iedereen wijst naar iemand anders. Wat doe je nadat je het duwen hebt gestopt?

4 min leestijd

Stel je voor dat het stuiteren van de bal op de speelplaats ineens ophoudt. Als je opkijkt, houdt je kind de schouder vast en bukt het andere kind zich om de bal te pakken. Twee zinnen bereiken je tegelijk.

‘Ik werd geduwd!’ ‘Ik vroeg het alleen maar!’

De bal rolt tegen je tas. Hij is sneller uit de ruzie ontsnapt dan wie dan ook. Je bedenkt nog wie je het eerst zult aanspreken als de twee kinderen tegelijk op de bal afgaan. Wat jou betreft mag hij nog even bij de tas blijven. Je wilt graag de volgende halve minuut doorkomen zonder dat er weer een kind over een zere schouder wrijft.

In ‘Rol de bal!’ zegt Milo dat het pijn deed en vraagt hij om hulp. Mama stopt het duwen en geeft hem even de tijd. Samen de bal rollen komt later, als hij eraan toe is. De bronnen over kindontwikkeling en kindergeneeskunde staan aan het eind.

Stop eerst het duwen

Loop erheen, blijf dichtbij en voorkom dat de kinderen elkaar opnieuw pijn doen. ‘Ik houd je tegen. Duwen doet pijn.’ Kijk hoe het gaat met het kind dat werd geduwd. Als het gewond is, zorg daar dan eerst voor. Een paar eenvoudige woorden zijn genoeg in de eerste halve minuut. De bal kan blijven liggen tot beide kinderen veilig zijn. Als je in de buurt bent, zie je het volgende gedrang misschien al beginnen. Je kunt ingrijpen zolang er nog ruimte is om te praten. ‘Jullie pakten allebei de bal. Ik leg hem hier terwijl ik luister naar wat jullie willen.’ Door te oefenen worden de woorden voor beide kinderen vertrouwder.

‘Jij wilde ook spelen. Je kunt het vragen, en als dat moeilijk is, help ik.’ Je kunt luisteren naar wat het andere kind wilde en tegelijk de grens bewaken. Een klein kind grijpt misschien naar het speelgoed voordat de woorden opkomen. Een volwassene kan het duwen stoppen en na het kalmeren een andere manier voordoen.

Geef ze twee eenvoudige zinnen

Het kind dat werd geduwd kan ‘Stop, dat deed pijn!’ zeggen en naar een volwassene gaan. Oefen dat ook eens op een rustige dag. Het kind dat de bal wil kan vragen: ‘Mag ik de bal ook een keer rollen?’ Als die vraag te lang is voor een tweejarige, kan ‘Ik ook?’ genoeg zijn, met een volwassene die bij het antwoord helpt. Een ouder kind kan zelf woorden bedenken om te vragen of hulp aan te bieden.

Als het kind dat duwde iets goed wil maken, kan het de bal terugbrengen, een zakdoekje halen of vragen of het goed gaat. Laat het kind dat pijn had kiezen of het al toe is aan gezelschap. Een pauze kan een prima einde zijn. Een andere keer kunnen ze weer samen spelen.

Speel verder als allebei de kinderen dat willen

Als het rustig is geworden, stel dan voor dat één kind de bal rolt en het andere de bal terugrolt. Ga dicht bij elkaar zitten en wacht na elke beurt even. Door het heen en weer zie je makkelijk wie aan de beurt komt. De volgende dag kan het thuis ook met een zachte bal, zonder dat er eerst ruzie aan voorafgaat. Laat zien hoe jij op het teken van je kind wacht voordat je terugrolt.

Als een van de twee nog afstand wil, leg de bal dan weg of bedenk iets wat ze apart kunnen doen. Als duwen of slaan vaak tot verwondingen leidt en het ondanks eenvoudige grenzen moeilijk blijft om iedereen veilig te houden, bespreek de situaties dan met een zorgverlener en een pedagogisch medewerker of leerkracht die je kind kent. Vertel wat er meestal direct voorafgaat aan het moment dat iemand pijn krijgt.

Wat je mee kunt nemen

Bronnen, als je meer wilt lezen

Deze onderzoeken en professionele bronnen vormen de basis voor dit artikel.

  1. American Academy of Pediatrics – 10 Tips to Prevent Aggressive Behavior in Young Children
  2. American Academy of Pediatrics – The Power of Play
  3. Harvard Center on the Developing Child – Serve and Return

De gelinkte bronnen zijn in het Engels.

Ken je iemand die hier iets aan kan hebben?

Stuur het door naar een andere ouder. Een beetje steun kan verschil maken.

Terug naar de artikelen Fijn dat je er bent.