Terug naar de artikelen
LEVEN MET KLEINTJES

Nog één keer glijden! Zo gaan jullie samen naar huis

Iedereen staat al bij het hek. Alleen je kind en een heel belangrijk steentje ontbreken nog. Hoe komen jullie samen op gang?

4 min leestijd

Stel je voor dat de lampen op de speelplaats aangaan terwijl jij met één hand je jas probeert dicht te ritsen. Boven op de glijbaan roept je kind: ‘Dit is de laatste keer!’ Het glijdt naar beneden, duwt met de punt van een schoen tegen een steentje en draait zich weer naar het trapje. ‘Ik bedoelde de volgende keer!’

In je hoofd ben je al halverwege het avondeten. Voor je kind is het steentje net in het huisje onder de glijbaan komen wonen en heeft het een buur nodig. Tegen de tijd dat jij de tas dicht hebt, ligt er een hele woonwijk aan je voeten. Je zou graag thuis zijn voordat iemand een bouwvergunning voor een tweede glijbaan aanvraagt.

Er gebeuren twee dingen tegelijk. Jij moet ergens heen en je kind moet ophouden met iets waar het helemaal in opgaat. Vooraf vertellen wat er komt en samen een klein klusje doen kunnen die overgang makkelijker maken. De adviezen waarop deze ideeën steunen staan aan het eind, voor als je verder wilt lezen.

Maak de laatste beurt concreet

Loop naar je kind toe als er nog tijd is voor één keer. ‘Ik zie dat je weer boven bent. Glijd nog één keer en dan lopen we samen door het hek.’ Een glijbaan en een hek zijn voor een jong kind makkelijker voor te stellen dan ‘straks’. Een ouder kind dat een timer snapt, kan die gebruiken als teken voor de afgesproken laatste beurt. Bespreek op een rustig moment wat er gebeurt als hij afgaat. Op de stoep kunnen jullie bedenken wie er morgen in het nieuwe huisje komt wonen. Als je kind terug wil, kun je zeggen wanneer jullie waarschijnlijk weer komen, als je het weet. Beloof een volgend bezoek alleen als je dat kunt waarmaken.

Sta onderaan de glijbaan als de laatste beurt voorbij is. Vertel in één zin wat er nu komt zodra je kind beneden is. Van dichtbij kun je makkelijker helpen met een jasmouw of een hand aanbieden. De bewoners van de steentjeswijk kennen de agenda al.

Geef onderweg een echt klusje

‘Zullen we gaan?’ is een goede vraag als jullie nog kunnen blijven. Als het tijd is om te vertrekken, kan je kind kiezen hoe jullie bij het hek komen. ‘Wil je het schepje dragen of stoppen we het in de tas?’ In het verhaal heeft mama een wagentje. De bal en de knuffel hebben iemand nodig die ze naar huis rijdt. Je kind kan zo'n klusje oppakken terwijl het best nog had willen blijven.

Voor een tweejarige kan het genoeg zijn dat jij de tas openhoudt en jullie het schepje er samen in doen. Een kleuter kan bedenken naar welk deel van de speelplaats jullie vandaag zwaaien. Als dat bij jullie past, kan zwaaien bij het hek een vertrouwd einde van het uitje worden.

Je kunt ook met tranen vertrekken

‘Je wilt nog blijven. Het was ook fijn hier. We gaan nu naar huis en ik help je.’ Geef je kind even de tijd terwijl jullie de jas aantrekken. Blijf dichtbij als het overstuur is en let bij de weg op de veiligheid. Op een vermoeide middag kan het al genoeg zijn als jij de tas draagt en jullie eerst samen naar de volgende lantaarnpaal lopen.

Als het vertrek regelmatig de hele middag in de war schopt, verander dan één ding en kijk wat er gebeurt. Begin iets eerder met vertrekken of probeer een paar keer hetzelfde korte afscheid. Kijk hoe het gaat als jullie allebei nog wat energie over hebben. Op dagen dat jullie snel weg moeten, mogen de extra stappen eraf.

Wat je mee kunt nemen

Bronnen, als je meer wilt lezen

Deze onderzoeken en professionele bronnen vormen de basis voor dit artikel.

  1. Head Start – Supporting Transitions Both Big and Small
  2. Head Start – Support Transitions for Infants and Toddlers
  3. Head Start – Challenging Behavior Tips for Families

De gelinkte bronnen zijn in het Engels.

Ken je iemand die hier iets aan kan hebben?

Stuur het door naar een andere ouder. Een beetje steun kan verschil maken.

Terug naar de artikelen Fijn dat je er bent.