Królik nadal nie śpi. Jak zakończyć dzień?
Piżama założona, opowieść skończona, ale pluszowy Królik pilnie potrzebuje się napić. Jak nadać porze snu znajome zakończenie?
Wyobraź sobie, że zamykasz książkę, poprawiasz koc i sięgasz do lampki. Dziecko siada na łóżku. „Królikowi chce się pić”.
Królik dostaje łyk na niby. Dziecko prosi o prawdziwy. Kiedy wracasz z kubkiem, Królik siedzi na drugim końcu łóżka, bo podobno stamtąd lepiej widać księżyc. Jak dobrze by było, gdyby księżyc mógł zgasić lampkę za ciebie. Znowu trzymasz rękę na włączniku, gdy ktoś sobie przypomina, że Królik może potrzebować własnego koca.
W opowieści na dobranoc wschodzi księżyc, potem przychodzi czas na przygotowania, mycie zębów, wspólną historię i wejście pod koc. Znajome kroki mogą pomóc dziecku zrozumieć, że dzień się kończy. Badanie i zalecenia, z których korzystałem, są na końcu.
Wybierzcie trzy znajome kroki
„Myjemy zęby, czytamy jedną książkę i mówimy dobranoc”. To może wystarczyć. Jeśli zwykle wcześniej jest kąpiel, ona też ma swoje miejsce. Przygotuj książkę i wodę z wyprzedzeniem. Młodsze dziecko może wybrać jedną z dwóch książek. Starsze może powiedzieć, co jest dalej. Po wyborze trzymajcie się tego samego krótkiego pożegnania. Możecie chwilę porozmawiać o dniu, jeśli pomaga to wam się wyciszyć. Wypróbujcie nową kolejność w wieczór, kiedy macie trochę zapasu czasu. Powiedz dziecku, co po czym nastąpi, może przy odkładaniu zabawek. Może położyć książkę przy łóżku i wybrać miejsce na wodę. Gdy oboje będziecie zmęczeni, wszystko, czego potrzeba, będzie pod ręką.
W kontrolowanym badaniu małych dzieci rodzice zgłaszali, że po wprowadzeniu stałej rutyny przed snem dzieci łatwiej zasypiały i rzadziej budziły się w nocy. U was ważne jest, czy zwyczaj jest dość prosty, żeby go powtarzać. Po chorobie, podróży albo bardzo długim dniu z trzech kroków czasem zostają dwa. Nadal możecie powiedzieć znajome słowa na koniec. Wybierzcie ostatni krok, który może powtórzyć każda osoba kładąca dziecko do łóżka.
Przyjrzyj się, o której dziecko naprawdę trafia do łóżka
Zapotrzebowanie na sen zmienia się z wiekiem. Światowa Organizacja Zdrowia zaleca 11–14 godzin snu dobrej jakości na dobę dla dzieci w wieku jednego i dwóch lat oraz 10–13 godzin dla trzy- i czterolatków. W te liczby wliczają się drzemki. W miarę stałe godziny zasypiania i pobudki dają ramy, do których można dopasować resztę dnia. Jeśli do snu przygotowuje dziecko ktoś inny, powiedz tej osobie, jak wygląda wasze znajome zakończenie. Książka może się zmienić, a słowa na dobranoc zostać takie same. Zmęczone dziecko może się ucieszyć, słysząc to samo zdanie wypowiedziane innym głosem.
Jeśli dziecko w większość wieczorów długo nie zasypia, zapisz, kiedy miało drzemkę i ile trwała, o której zaczęliście przygotowania i o której zasnęło. Jeden wieczór mówi bardzo mało. Porozmawiaj ze specjalistą opiekującym się dzieckiem, jeśli trudności ze snem się utrzymują, dziecko często głośno chrapie lub ma przerwy w oddychaniu. Notatki mogą ułatwić opis tego, co widzisz w domu.
Przygotuj się na jeszcze jedną prośbę
„Woda jest tutaj, Królik leży obok ciebie, a na dziś koniec opowieści”. Możesz tak powiedzieć, nawet gdy dziecko jest rozczarowane. Zostań na chwilę obok, potrzymaj je za rękę i trzymaj się ustalonego końca. Jeśli oglądacie opowieść na ekranie, możecie zrobić to wcześniej, a spokojniejsze ostatnie minuty przeznaczyć na papierową książkę lub historię opowiedzianą przez ciebie. Wystarczą znajome słowa i wygodne miejsce do siedzenia.
Co zabrać ze sobą
Źródła, jeśli chcesz poczytać więcej
Artykuł powstał na podstawie tych badań i materiałów specjalistycznych.
- Mindell és munkatársai – A nightly bedtime routine and sleep in young children
- WHO – Physical activity, sedentary behaviour and sleep for children under 5
- American Academy of Pediatrics – Brush, Book, Bed
- American Academy of Pediatrics – Sleep Apnea in Children
Podane źródła są w języku angielskim.
Znasz kogoś, komu to się przyda?
Prześlij innemu rodzicowi. Nawet odrobina wsparcia może wiele zmienić.

