Jeszcze jeden zjazd! Jak razem wyjść z placu zabaw
Wszyscy są już przy furtce poza twoim dzieckiem i pewnym bardzo ważnym kamykiem. Jak wspólnie ruszyć w stronę domu?
Wyobraź sobie, że na placu zabaw zapalają się lampy, a ty próbujesz jedną ręką zapiąć suwak kurtki. Ze szczytu zjeżdżalni dziecko woła „To już ostatni raz!”. Zjeżdża, przesuwa czubkiem buta kamyk i znowu odwraca się w stronę drabinki. „To znaczy następny będzie ostatni”.
W myślach masz już w połowie zrobioną kolację. Tymczasem zdaniem twojego dziecka kamyk właśnie wprowadził się do domku pod zjeżdżalnią i potrzebuje sąsiada. Zanim zapniesz torbę, u twoich stóp wyrasta całe osiedle. Chętnie wrócisz do domu, zanim ktoś złoży wniosek o pozwolenie na budowę drugiej zjeżdżalni.
Dwie rzeczy dzieją się naraz. Ty musisz iść, a dziecko ma przerwać zabawę, która je całkiem pochłonęła. Zapowiedź z wyprzedzeniem i małe zadanie do zrobienia we dwoje mogą ułatwić zmianę. Na końcu znajdziesz zalecenia, na których opierają się te pomysły.
Ustalcie, jak będzie wyglądał ostatni zjazd
Podejdź, póki jest czas na jeszcze jeden zjazd. „Widzę, że znowu jesteś na górze. Możesz zjechać jeszcze raz, a potem razem przejdziemy przez furtkę”. Zjeżdżalnię i furtkę łatwiej sobie wyobrazić niż „zaraz”. Starsze dziecko, które rozumie działanie minutnika, może użyć go jako znaku, że pora na ustalony ostatni zjazd. Porozmawiajcie o tym, co zrobicie, gdy zadzwoni, póki wszyscy jeszcze dobrze się bawią. Na chodniku możecie zgadywać, kto jutro wprowadzi się do nowego domu. Jeśli dziecko nadal prosi o powrót, powiedz, kiedy moglibyście przyjść następnym razem, o ile wiesz. Obiecuj kolejny wypad tylko wtedy, gdy możesz dotrzymać słowa.
Wróć pod zjeżdżalnię, gdy nadejdzie umówiona pora zakończenia. Stań na dole, a kiedy dziecko zjedzie, powiedz jednym zdaniem, co teraz. Z bliska łatwiej pomóc trafić ręką w rękaw lub podać dłoń. Mieszkańcy kamykowego osiedla znają już porządek obrad.
Daj dziecku prawdziwe zadanie po drodze
„Idziemy?” jest dobrym pytaniem, kiedy naprawdę możecie zostać. Gdy czas wychodzić, wybór może dotyczyć tego, jak dotrzecie do furtki. „Chcesz nieść łopatkę czy włożyć ją do torby?” W opowieści mama proponuje mały wózek. Piłka i pluszak potrzebują kogoś, kto odwiezie ich do domu. Dziecko może się tym zająć, nawet jeśli nadal chciałoby zostać.
Dwulatkowi może wystarczyć, że przytrzymasz otwartą torbę i razem włożycie łopatkę. Przedszkolak może wybrać zakątek placu, któremu dziś pomacha na pożegnanie. Jeśli wam to odpowiada, machanie przy furtce może stać się znajomym zakończeniem wyprawy.
Można wyjść nawet ze łzami
„Jeszcze chcesz zostać. Dobrze ci się tu bawiło. Teraz wracamy do domu, pomogę ci”. Daj dziecku chwilę, pomagając włożyć kurtkę. Jeśli jest roztrzęsione, zostań blisko i zadbaj o bezpieczeństwo przy ulicy. W męczące popołudnie wystarczy, że weźmiesz torbę i razem dojdziecie do kolejnej latarni.
Jeśli wychodzenie zwykle burzy całe popołudnie, zmień jeden drobiazg i zobacz, co się stanie. Możecie zacząć zbierać się wcześniej albo przez kilka dni stosować to samo krótkie pożegnanie. Zobacz, jak idzie, kiedy obojgu zostało jeszcze trochę siły. Gdy musicie się spieszyć, możecie pominąć dodatkowe kroki.
Co zabrać ze sobą
Źródła, jeśli chcesz poczytać więcej
Artykuł powstał na podstawie tych badań i materiałów specjalistycznych.
- Head Start – Supporting Transitions Both Big and Small
- Head Start – Support Transitions for Infants and Toddlers
- Head Start – Challenging Behavior Tips for Families
Podane źródła są w języku angielskim.
Znasz kogoś, komu to się przyda?
Prześlij innemu rodzicowi. Nawet odrobina wsparcia może wiele zmienić.

