Razem z rodzicem

Czas nocnika

Nasz mały przyjaciel potrzebuje siusiu i próbuje usiąść na nocniku. Mama jest po to, aby Ci pomóc, niezależnie od tego, czy siusiu się zdarzy, czy jest to po prostu próba.

Ciche opowieści w obrazkach. Ty opowiadasz, a strony przewracacie razem.

Wybierz przyjaciela →

ArtykułyCzy siusiu już poleciało? Nauka nocnika bez pośpiechu

Co dzieje się w tej historii?

Nasz mały przyjaciel przerywa zabawę, gdy czuje, że chce mu się siusiu. Mama pomaga zdjąć spodnie i pieluszkę, a dziecko siada na nocniku. Jest czas na czekanie i próbowanie, bez pośpiechu i presji. Potem mama pomaga się wytrzeć i ubrać; myją ręce i znów można się bawić.

Jak może pomóc Twojemu dziecku?

Poznanie nocnika łączy w sobie kilka nieznanych momentów: zauważenie sygnału ciała, opuszczenie gry i usiąść. Opowieść daje każdej chwili obraz, do którego możesz się odwołać, wyjaśniając ją. Twoje dziecko może zobaczyć, że prośba o pomoc i poświęcenie czasu są częścią tego doświadczenia i że próba jest mile widziana, nawet jeśli nic się nie dzieje.

O czym możecie razem porozmawiać?

Przed podjęciem wczesnej próby spójrz, co będzie dalej; potem wróć do momentu, który zauważyło Twoje dziecko. Możesz zapytać: „Co robi nasz przyjaciel, czekając?” lub „W czym chciałbyś pomóc?” Zostaw miejsce na tyle lub tak mało własnego doświadczenia, ile chcą się podzielić. Aby się przyłączyć, wystarczy wskazać na nocnik.

Pomysły na opowiedzenie historii

  • Na pierwszy sygnał ciała zabrzmi delikatnie zaskoczona: „O! Wiadomość z brzucha. Czas na siusiu!” Zatrzymaj się, aby spojrzeć na twarz postaci.
  • Gdy postać siedzi, zanuć krótką znajomą melodię. Następnie powiedz spokojnie: „Możemy trochę poczekać. Mama tu jest”.
  • W obu przypadkach powiedz ciepło: „Spróbowałeś!” Dodaj delikatny plusk podczas mycia rąk i zakończ słowami: „Wracamy do zabawy!”

Wybierz jeden lub dwa pomysły, które wam odpowiadają. Pozwól dziecku wskazywać, naśladować dźwięki lub samodzielnie opowiadać. Spokojne oglądanie obrazków razem też jest częścią historii.